Vriendschap en (mis) communicatie.

Dit jaar schreef ik dit persoonlijke stuk wat veel mensen raakte. Een vriendschap bekoelde zonder aanleiding. Ik neem het hem niet kwalijk want er gebeurde veel voor hem. Zoveel dat ik daar even geen deel uit van kon maken. Het zou anders meer kapot maken dan dat ik iets kon bijdragen. Het was ook niet de juiste timing om daar voor te waarschuwen.

Stel je kent elkaar goed en een aantal jaar of jaren.

Samen heb je kunnen lachen en kunnen huilen. Ineens blijven je gelezen berichten en vragen onbeantwoord.

Een vaag bericht maakt dat je je eerder zorgen gaat maken dan dat je vragen een antwoord krijgen. Niet de eerste keer dat je zomaar ineens lange tijd geen antwoord kreeg. En jaren later in ineens een berichtje terug.. “Sorry, het lag niet aan jou.” Maar degene zat wel vet in de problemen..

Jaren later is een verandering in gedrag wederom merkbaar en zichtbaar. Maar niet voor iedereen en voor de belangrijkste al helemaal niet. Hij of zij heeft een missie, alles moet wijken en dan is er maar 1 ding mogelijk.. degene laten gaan..

vriendschap loslaten

Soms weet je gewoon dat tegenhouden geen nut heeft.

Je lijkt te druk, dus ik laat je met rust... Helaas, tijd en rust hebben de vriendschap (nog) niet geholpen. De missie kost meer dan het ooit zal opleveren. Koppigheid en vastberadenheid, afzetten van vrienden en of familie. Soms is iemand even de richting kwijt, helaas doet tijd niet altijd zijn ding..

Dus ik ga je eens her en der informeren.. zonder een letter inhoud te delen krijg je bevestiging van vermoedens. En ook andere mensen krijgen geen antwoord, reactie na het lezen. Jeetje, is de hele wereld ineens slecht? Wat vreemd.. toeval bestaat niet dus hoe komt het? Soms staat een vriendschap persoonlijke groei in de weg.

De vriendschap is er nog wel maar..

De liefde voor elkaar is nog steeds aanwezig. Hij of zij hoeft maar te bellen als er iets is en ik kom. Maar elkaar bellen zal niet gaan. Teveel gezegd, te vaak, te veel met elkaar gedaan of vergeten de juiste woorden te communiceren.

Het meest makkelijke is te denken “fuck you” en iemand terug negeren. Maar ja, als zorgen blijven heeft iemand geen FY nodig maar een vriend(in). Iemand die zegt FY met je koppigheid en de hand reikt.

Mooie dingen gebeuren, tranen vloeien van geluk en zorgen. Waar je elkaar anders zou omhelzen neemt ieder nu enkel verlies. Beiden hebben er last van, wellicht wel meer als twee mensen. Weet ik zeker.. Wat er ook is, praat met elkaar en los het op.. reikt iemand je de hand, Waarom zou je deze negeren, niet aanvaarden.. help elkaar, help jezelf. Is de vriendschap iets waard? Laat tijd niet de reden zijn dat het alsmaar moeilijker maakt om samen te komen.

Mocht ik je met een vriendschap kunnen helpen, stuur je mij een berichtje